Σε καμία περίπτωση

-Για το γνήσιο της υπογραφής?
-Κατω δεξιά...

Λεω ενα "ευχαριστώ" στον στρουμπουλό φρουρό με το πολυβόλο και κατευθύνομαι "κάτω δεξιά".
Κατεβαίνοντας τα σκαλιά βλέπω οτι υπάρχει και διάδρομος για "εμποδιζόμενα άτομα", πρόνοια που μοιάζει κωμική σ' ένα μέρος όπου με το ζόρι έχουν προβλεφθεί τρείς καρέκλες "δια το κοινόν". Ίσως τους υποχρεώσανε να τον βάλουν με τους Ολυμπιακούς...
Το όργανον που κάνει τις επικυρώσεις είναι μια νεαρή αστυνόμος με πλούσιες μπούκλες κοκκαλωμένες απ' το τζέλ, που σχηματίζουν μια ομπρέλα πάνω απ' το κεφάλι της. Η ομπρέλα ακολουθεί κάθε κίνηση του κεφαλιού.
Όσο τσεκάρει την ταυτότητά μου, παρατηρώ το χώρο: Μία υπόγεια αίθουσα με άδειους τοίχους βαμμένους κρεμ. Το απόλυτα μινιμαλιστικό σκηνικό οδηγεί αναπόφευκτα το βλέμμα
στον τοίχο πίσω απ΄την κοπέλα, όπου στο κέντρο του υπάρχει -αιχμαλωτισμένη με μια γενναία ποσότητα σελοτέιπ- μια μικρή εικόνα του Χριστού που ευλογεί. Κολλητά σ' αυτή είναι ένα χαρτί που γράφει: ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ -και μετά ακολουθεί κάτι δυσανάγνωστο...

Βασικές εντολές

ΕΔΩ!

Μη εκεί!

ΜΙΛΗΣΑ!

θα το ρίξεις!!

Μην απομακρύνεσαι!

Θα το χαλάσεις!

Το χάλασες!

Να σε ΒΛΕΠΩ

Εισαι ηλίθιο, παιδάκι μου?

ΕΙΠΑ ΚΑΤΙ!

Οχι έτσι!

Μην τυχόν και σηκωθείς απ΄το κρεβάτι...

Δεν θα το κουνήσεις από δω!

Μην ξαναβγάλεις άχνα!

ΕΙΠΑ Ο-ΧΙ!

Βρωμόπαιδο!

ΕΔΩ σου λέω!

Γιατί ΕΤΣΙ !

Δεν θα το συζητήσουμε...

.........


.......



Το οτι οι περισσότεροι άνθρωποι μεγαλώνουμε σε ένα παρόμοιο ηχητικό περιβάλλον και δεν γινόμαστε εγκληματίες, είναι ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα της ζωής, συγκρίσιμο μόνο με ένα ζουμερό κοκορέτσι...

titled

Έφτασε η στιγμή που όλοι περιμέναμε.
Και πέρασε...

untitled

Πρίν απο μερικές μέρες σε κάποιο φανάρι της Βεικου, ένας ενθουσιώδης Πακιστανός όρμησε με αυτοπεποίθηση να μου καθαρίσει το παρμπρίζ.Τον απέκρουσα με μια αποφασιστική κίνηση του κεφαλιού συνοδευόμενη απο το πιό αυστηρό μου βλέμμα και μόλις άναψε το πράσινο έβαλα πρώτη και έφυγα θριαμβευτής...
Κωμική αντίδραση,δεδομένου οτι τα τζάμια του αυτοκινήτου μου ήταν ελεεινά...